Бұл мақалада шетел тілін оқыту үдерісіне әлеуметтік-мәдени құзыреттілікті біріктірудің маңыздылығы, әсіресе тіл үйренудің бастапқы кезеңінде, жан-жақты қарастырылады. Әлеуметтік-мәдени құзыреттілік коммуникативтік құзыреттіліктің негізгі құрамдас бөлігі ретінде қарастырылып, тіл үйренушілерге мақсатты тіл елінің мәдени нормаларын, құндылықтарын және қарым-қатынас үлгілерін түсінуге мүмкіндік береді. Зерттеуде әлеуметтік-мәдени білім берудің теориялық тәсілдері талданып, қазіргі білім беру үдерісіндегі мәдениетаралық сезімталдық, мәдени хабардарлық және толеранттылықтың маңыздылығы атап өтіледі. Эмпирикалық зерттеу Абай атындағы университеттің «Екі шет тілі» мамандығының бірінші курс студенттері арасында жүргізілді, олардың ағылшын тілі деңгейі А2 сатысына сәйкес келеді. Әлеуметтік-мәдени құзыреттіліктің мотивациялық, когнитивтік және аксиологиялық компоненттерін анықтау үшін диагностикалық сауалнамалар қолданылды. Зерттеу нәтижелері мәдени бағытталған оқыту стратегияларын, соның ішінде аутентті материалдарды, мәдени мәтіндерді және мәдениетаралық хабардарлықты арттыруға бағытталған тапсырмаларды енгізу студенттердің әлеуметтік-мәдени құзыреттілігін айтарлықтай жақсартатынын көрсетті. Алынған деректер әлеуметтік-мәдени мазмұнды тілдік оқытуға енгізу оқушылардың уәжін арттырып, мәдени түсінігін тереңдететінін және мәдениетаралық коммуникациялық дағдыларын дамытатынын дәлелдейді. Зерттеу шетел тілін оқыту бағдарламаларына мәдени компоненттерді енгізудің қажеттілігін көрсетіп, тиімді педагогикалық тәжірибелер бойынша ұсыныстар ұсынады.